Depressie en verslaving

1.

Ik voelde me depressief, wist niet wat er aan de hand was. Ik dacht alsmaar : “Ik ben gek.” Ik dacht ook dat ik me eerst goed moest voelen om stappen te kunnen zetten.

De structuur en de regelmaat van de sessies kon ik overbrengen in mijn dagelijks leven. Structuur en discipline zijn sleutelwoorden geworden. Dat geldt voor mijn financiën, voeding en werk.

De persoonlijke ervaringen van Lucien waren een kompas voor mij: Ik ben toch niet gek “! En om me beter te voelen moest ik eerst stappen zetten en niet andersom.

2.

Af en toe sta ik op het punt Lucien te bellen om weer af te spreken, zo’n moment dat een situatie me in zijn greep heeft, dat ik ga piekeren. Maar het komt er niet meer van, het lost zich al vanzelf op. Ik weet al snel wat ik het beste kan doen, of gewoon iets te laten voor wat het is. En als ik dan terugblik naar mijn leven voor en na de therapie bij Lucien dan zie ik heel helder een groot verschil, ik pieker haast niet meer. Mijn hoofd is nu zoveel leger, met veel ruimte om te genieten. Lucien is een magische gesprekspartner, vol vertrouwen stapte ik na ieder gesprek weer de buitenwereld in en langzaam, een proces dat bijna ongemerkt verloopt, ben ik tevreden en gelukkig en onafhankelijk geworden. Ik heb verantwoordelijkheid leren nemen voor mijn eigen leven, dat maakt dat ik ook liefdevoller naar de mensen om me heen kan kijken.

3.

Toen ik begon zat ik een beetje vast. Ik was over een aantal zaken niet tevreden in mijn werk en privé leven. Ik was ook niet tevreden met mezelf. Ik was eraan gewend geraakt om een aantal zaken waar ik niet tevreden over was te accepteren als dingen waar ik niks aan kon doen. Ik stopte de gevoelens die ik daar over had weg. Ik was me hier eigenlijk helemaal niet bewust van. Ik dronk meer dan goed voor me was.

Door de lichaam therapie kwamen deze gevoelens naar boven en werd ik me ervan bewust dat bepaalde lichaamshoudingen die ik vaak had erop gericht waren niet in contact te komen met mijn gevoelens. Ik oefende me in nee zeggen of om te zeggen wat ik voelde. Af en toe gingen de gesprekken terug naar mijn jeugd en werd ik mij ervan bewust hoe er toe gekomen was om niet over bepaalde dingen te praten maar deze weg te stoppen.

Ik kwam erachter dat ik dronk uit ontevredenheid of uit irritatie. Eigenlijk was ik boos. Door mezelf de vraag te stellen “wat wil ik?” op momenten dat ik ging drinken ben ik minder gaan drinken.
Daarnaast maakte ik samen met Lucien een stappenplan om één voor één bepaalde dingen in mijn leven te veranderen. Ik sta nu heel anders in het leven. Ik heb nog steeds de neiging om niet te praten over mijn gevoelens of niet op te komen voor mezelf. Maar ik stel mezelf nu regelmatig de vraag, wat wil ik? Doe ik wel wat ik wil? Wat kan ik doen om wat ik wil te bereiken? En op een bepaald moment komt dan die stap die mijn leven weer een nieuwe wending geeft.

De combinatie tussen lichaamstherapie, coaching en psychotherapie is mij erg goed bevallen en heeft mijn leven een nieuwe wending gegeven waardoor ik nu veel positiever in het leven sta. Ik ben gestopt met de therapie omdat ik het geleerde nu zelfstandig in praktijk wil brengen.